Dorien de Wit winnaar van de Turing Gedichtenwedstrijd

Gepubliceerd op: 2 februari 2017

Gisterenavond zijn tijdens een live-uitzending van het radioprogramma Met het Oog op Morgen vanuit de Rode Hoed de winnaars van de Turing Gedichtenwedstrijd 2016 bekendgemaakt. Het gedicht ‘Legenda’ van Dorien de Wit uit Amsterdam werd gekozen tot het beste gedicht van het jaar en bekroond met de hoofdprijs van € 10.000. Laurine Verweijen en Bernadette StomDe tweede prijs (€ 5.000) werd toegekend aan Laurine Verweijen uit Amsterdam en de derde prijs (€ 2.000) aan Bernadette Stom uit Delft. 
De prijsuitreiking van de Turing Gedichtenwedstrijd vormt de afsluiting van de Poëzieweek 2017.

Aan de achtste editie van de Turing Gedichtenwedstrijd deden in totaal 2572 dichters mee, van wie 364 uit België, die gezamenlijk 7815 gedichten inzonden. Toch, nachtegaal, zing voort!De 100 beste gedichten zijn gepubliceerd in de bundel Toch, nachtegaal, zing voort! De Turing Gedichtenwedstrijd bekroont jaarlijks het beste Nederlandstalige gedicht met een geldbedrag van € 10.000, de grootste prijs ter wereld voor één gedicht.

Jury
De jury bestond dit jaar uit vertrekkend Dichter des Vaderlands Anne Vegter (juryvoorzitter), 
Maud Vanhauwaert (schrijfster, dichter en tekstperformer), Akwasi (rapper, performer, televisiemaker), Spinvis (muzikant) en Françoise Geelen (medeoprichter Turing Foundation). 

Een voorjury bestaande uit medewerkers van poëzietijdschriften Awater en De Poëziekrant selecteerde de gedichten voor de tweede ronde (Top 1000) en de derde ronde (Top 100). Het winnende gedicht van Dorien de Wit: 

Legenda

Een lijn op papier is een grens tussen twee vlakken 
Een golvende lijn betekent dat de grens beweegt 
Twee golvende lijnen onder elkaar zijn water

 Mijn vingertoppen maken afdrukken op alles wat ik aanraak 
Elke vinger heeft een eigen patroon als hoogtelijnen op een plattegrond
 Ik laat een spoor achter op de tafel, de potloden, mijn glas

In de bergen is de horizon een golvende lijn 
Staand op een berg ben ik onderdeel van die lijn 
Ik pak de bovenste steen op en verander de horizon

 De steen is een bergtop die in mijn handpalm past
Een bergtop die ik in het dal gooi 


Bron: Persbericht Turing Foundation